Lazzaro.
Lazzaro, wat sta je nou te staren?
Kom, ze wachten.
Kijk hoe je eruitziet. Kam je haar.
Kom mee.
Mariù, mag ik de gloeilamp? -Nee. Het is nu onze beurt.
Iedereen slaapt. -Ze zijn nu wakker.
Ik hoop dat-ie uit elkaar barst.
Mama, mag ik die uit de keuken pakken? -Nee, daar komt niemand aan.
En wat moet je ermee? -Iets zien.
Laat me toch slapen.
O, Mariagrazia...
Mariagrazia? -Ja.
Luister, ze zingen voor Mariagrazia.
Luister.
Ze zingen dat je een dikke kont hebt. -Heb ik een dikke kont?
Kom naar het raam. -Geef mij het peertje.
Godzijdank.
Ga je er niet heen? -Nee.
Zeker weten? -Natuurlijk.
Goed.
Wat doe je? -Ik ga erheen.
Niet doen, Antonia.
Alsjeblieft.
Wat is dit voor lawaai?
Roep Mariagrazia. -Ze kan niet komen.
Hoezo niet? -Ze is ziek.
Ziek? -Ze heeft een ongeneeslijke ziekte.
Moet ik me zorgen maken? -Nee, maar ze kan haar kont niet bewegen.
Toe nou, Giuseppe. Ben je gek geworden?
Vanavond? -Het is nu of nooit.
Mijn kleine rijstebloem
Je bent net een anjer in een vaas
Je laat de engelen uit de hemel neerdalen
Dat werd tijd.
Drinken we niets? -We hebben niets.
Er is marsala. -Een beetje.
Als we maar iets drinken.
Lazzaro, draag oma naar de tafel.
Gezondheid. -Proost.
Ik heb dorst.
Wie alleen drinkt, stikt.
Geef mij ook wat.
Gezondheid. -Proost.
Er is nog een beetje.
Het is op.
Geeft niet.
Willen jullie ook iets te eten?
Geef ze niet de ansjovis.
Het gelukkige paar moet eerst eten, anders brengt het ongeluk.
Jullie zijn een stel hongerige wolven.
Mag ik iets zeggen?
Nu we hier allemaal samen zijn, wil ik graag zeggen...
dat Mariagrazia en ik zaten te denken...
om weg te gaan uit Inviolata.
Om te kijken of het in de stad beter is.
Ze zijn gek geworden. -Ik geef jullie groot gelijk.
En die kip? Wat moet die hier?
Heb je het hok gesloten? -Ja.
Lazzaro.
Vang die kip.
Breng haar naar het hok.
Wat doe je? -Ze was ontsnapt.
Wat zijn ze aan het doen? -Feestvieren.
Ze boffen maar dat ze plezier hebben.
Is er iets te eten? -Ja.
Nu je er toch bent, wil jij in mijn plaats wachthouden vanwege de wolf?
Tuurlijk. -Ik sluit je op voor je veiligheid.
En als ik ergens heen moet? -Roep je me.
Roep me maar en ik kom.
Begrepen? Roep me.
Carletto.
Carletto?
Hij hoort me niet.
Gelukkig als Lazzaro
Ze gooiden 'm in een put met twee leeuwen.
Grote leeuwen.
Maar ze aten hem niet op.
Dus werden de bewakers boos en besloten hem nog meer te martelen.
Ze wilden hem onthoofden.
Weet je wat ze hebben gedaan?
Eerst slepen ze de bijl...
tot hij glom.
En daarna...
Pippo.
Lazzaro, spugen.
Gaat het? -Bedankt.
Hoezo bedankt? Hij had je bijna vermoord.
Mariagrazia, we gaan.
Lazzaro.
Hé, allemaal.
Nicola is er.
Hallo, Catirre.
Daar zijn we.
Catirre, ben je aan het zonnen? -Dat is goed voor de botten.
Waar zijn de kinderen? Kindertjes, allemaal in de rij.
Iedereen in de rij.
Laat de kleine kinderen bij mij komen.
Dit is voor jou.
Kom hier, boef.
Wil je een snoepje?
Kom hier, schurk.
Angelica.
Hier.
Stefania.
Hier. Jij bent al groot.
Hier. Jij hebt al gehad.
Vader Severino, we moeten de dorser zegenen.
We hebben niet de hele dag.
We gaan hem zegenen. Daar bij die boom.
De Heer ziet en zorgt voor ons. -Mariuccia.
Hoe gaat het? -Slecht, Nicola.
Wat heb je voor ons? Heb je lampen bij je?
Hoezo lampen? Jullie hebben een mooie maan. Straks kom je nog op ideeën...
Kijk hoe die baby op mij lijkt. Zie je dat?
Altijd grapjes maken.
Lazzaro, pak die krat en zet 'm binnen.
Anders ben je altijd de snelste en de vitaalste.
De anderen moeten het leren van jou.
Gedraag je.
Laten we de dorser zegenen.
Dit is pas echte wijn. De wijn van Inviolata.
In de grote stad zijn de smaken verpest en aangetast.
Dit is echte rijkdom.
Bij ons smaken de dingen nergens naar. Jullie hebben echte wijn en brood.
Daarom neem je ons het brood uit de mond.
Als de markiezin wist hoe ik jullie behandel...
Ik behandel jullie als een stel markiezen.
Ze zou me in het ravijn gooien. Dat mens.
Hoe noemen jullie haar? Vooruit, zeg het. Wat is haar bijnaam?
Zeg dan. -De giftige slang.
De gifslang, de gebakken spekzwoerd. -De giftige slang...
Goed, we gaan de rekening opmaken.
Dus...
Vijf kratten tabaksbladeren...
en dan nog de peulvruchten...
een schepel linzen...
twee schepels kikkererwten...
Kun je ergens anders heengaan met die baby?
Als ik hiervan aftrek...
een rol ijzerdraad, de brandstof...
de ansjovis, de spullen voor het huis...
Maar...
de haantjes... Waar zijn die?
Die zijn allemaal dood.
Allemaal dood? -De wolf heeft ze opgegeten.
Wolf of geen wolf... De haantjes ontbreken, dus komt aan de debetzijde.
Dus deze maand stijgt de schuld weer.
Dus we hebben weer voor niks gewerkt. -Ik breek die rat z'n benen.
En ik waarschuw jullie...
de slang is onderweg.
Dus, Antonia...
de gordijnen moeten schoon zijn. Niet zoals laatst.
Vader Severino?
Je kunt beter komen, Nicola. We hebben een probleem.
Wat moet dat?
Wat doen jullie daar op de auto? -We...
Denk je dat je zomaar kunt vertrekken?
Dat kan niet. Je moet toestemming aan de markiezin vragen.
Je weet wat er anders gebeurt. Willen jullie dat jullie familie aandoen?
De bazin stuurt ons allemaal weg. Dat is geen grap.
Kom. -Waar gaan we heen?
We gaan de markiezin om toestemming vragen. Kom eraf.
We gaan, vader Severino.
Waar is Lazzaro?
Hé, boef.
Wat doe je?
Grijp hem.
Hij heeft mijn spiegel gepakt.
Lazzaro, kom op. Ben je moe? -Nee, hoor.
Goed zo.
Schiet eens op, jullie twee.
Kijk wat ik heb meegebracht.
Je koffie. -Bedankt.
Ga nu maar naar huis.
Hallo? Ja, mevrouw de markiezin.
Pardon.
Lazzaro, naar huis.
Pippo, weet je dat Antonia dood is? -Waar is Antonia?
Ze is in het ravijn gevallen. -Je bent nu helemaal alleen.
Ze zei dat ze het niet meer aankon.
Wat is hij lelijk als hij huilt. -Hij huilt echt.
Ze heeft zich van kant gemaakt. Ze was je beu.
Kijk nou, ze is teruggekomen.
Hij geloofde ons. -Ze is niet dood.
Hij dacht dat ze dood was.
Wie komt daar?
Niemand. Het is Lazzaro.
Je liet ons schrikken.
Heb je iets te vertellen? -Nee.
Zoals altijd.
Willen jullie soms koffie? -Heel goed, ga maar koffiezetten.
Oké, ik ga.
Mama, laat me alsjeblieft met hem teruggaan.
Luigi... -Laat me nou met hem teruggaan.
Stil. Je blijft hier.
De frisse lucht zal je goed doen.
Je bent laat. -Neem me niet kwalijk, mevrouw Alfonsina.
Ik ben zo vrij geweest m'n dochter mee te brengen om meneer gezelschap te houden.
Kom op.
Kom verder.
Pippo.
Kom.
Ik wil je iets laten zien.
Kijk.
Het bestek.
Ja, maar kostbaar bestek. Zie je hoeveel?
Ja.
Al dat bestek en ze vraagt ons nooit voor de lunch.
Kom.
Hier? -Ja, loop door.
Zet maar neer.
Help me.
Vraag je je af wie dat is?
Dat is de heilige Agatha.
Ze is vreselijk gemarteld vanwege haar geloof.
Ze verwijderden haar borsten met een tang en toen wilden ze haar roosteren.
Deze is ook vermoord.
Al die dingen heeft de markiezin verteld.
Daar is hij.
Wat een mooi jasje. Waar heb je dat gevonden? Hier?
Mevrouw...
Let op.
Aan de andere kant, Antonia. -Natuurlijk.
Je dient op van links en je ruimt af van rechts.
Ja, mevrouw.
Waar zijn de gordijnen? -Die zijn aan het drogen.
Je had ze eerder moeten wassen. -Ja, mevrouw.
Ga weg. Weg.
En? -De publiciteit, mevrouw.
Die is vreselijk. Iedereen is tegen ons.
Mensen stoppen met roken voor hun gezondheid.
Laten we eerlijk zijn, onze gezondheid ligt toch in Gods handen, nietwaar?
We zijn in Gods handen. Inderdaad, in Gods handen.
Tabak is niet meer wat het was.
En hier in Inviolata... -Antonia, haal de kaas.
Hier in Inviolata... -Doe dat ding weg.
zitten we ook niet op rozen...
Hij werkt niet. -De boeren...
Je hebt geen bereik... -Ze zijn aan het samenspannen.
Kom, Stefania.
Mag ik een stukje? -Nee.
Een klein stukje maar.
Ik wil ook. -Stil. Nee.
Nu naar huis allebei. Vooruit.
Ga.
We kunnen onze ogen niet sluiten.
Alles staat op instorten. -Antonia, ga rechtop staan.
Recht die rug.
Denk je dat ze van me houdt?
Natuurlijk, meneer.
Ze is uw moeder.
Als je van me houdt, laat me dan weggaan. Ik ga hier dood.
Ercole.
Goedendag.
Wilt u een stukje? -Nee, bedankt.
Ercole heeft honger. -Natuurlijk.
Eet maar.
Hij wil het niet.
Bent u ziek?
Ja.
Ik moet steeds hoesten. Een rokershoestje.
Als ik dat heb, moet ik roken.
En als ik rook, moet ik koffiedrinken.
Ik weet waar ik koffie kan zetten.
Kun jij Ercole dragen?
Wat is dit voor plek?
Een plek waar ik kom...
Alles is er. Er is koffie, een keuken...
Ik kom hier om uit te rusten. -Hier?
Nee, daar staan de schapen. Daar.
Kan ik hem neerzetten? -Ja.
Hier? -Ja.
Cool, leuk.
Ja, het is een fijne plek.
Je hebt wel een mooie plek gevonden.
Ik vroeg me af... Weet Nicola...
dat je hier komt tijdens het werk om te rusten en te niksen?
Zo zit het niet. Ik ben een harde werker. -Waarom zit je dan koffie te drinken...
terwijl je moet werken? -Omdat u me dat hebt opgedragen.
Lazzaro.
Goedenacht. -Lazzaro, leeg die kruiwagen.
Lazzaro, breng oma naar boven.
Ben je niet bang? -Voor wat?
Dat ze achter het bedrog komen.
Mensen zijn als dieren.
Bevrijd ze en ze beseffen dat ze slaven zijn...
en gedoemd zijn te lijden. Nu lijden ze, maar ze weten het niet.
Mooie woorden.
Kijk, zie je hem?
Ik buit hen uit en zij buiten die arme man uit.
Het is een keten die je niet kunt verbreken.
Misschien gebruikt hij niemand. -Dat is onmogelijk.
Stop het er recht in, anders raakt de dorser verstopt.
Lazzaro, kom hier.
Help ze eens een handje daar boven.
Vooruit.
Schiet op.
Kom op, sneller.
Gifslang, dacht jij nu echt
dat er geen antigif was voor deze knecht?
Tegen bijtende honden heb ik altijd een remedie gevonden.
Ik laat me niet door jou bedriegen
en m'n ogen met je sluier bedekken
Ook al probeer je van alles, m'n kind in je handen zit niets dan wind
Mag ik een slokje?
En drinken jullie niet? Eén slokje.
Toe, een slokje. -Nee.
Geef Antonia wat. Zij heeft dorst. -Niet waar.
Hier. -Drink, Antonia.
Nog meer. -Toe dan. Drinken.
Hebben jullie de jonge markies gezien? -Nee.
Heeft iemand de markies gezien?
Niemand?
Alsof ik niks beters heb te doen na een lange dag werken.
Hebben jullie hem gezien? -Papa, ik ben bang dat hij verdwaalt.
Ach, nee. Die sukkel is vast naar de stad teruggelopen. Maak je geen zorgen.
Laten we hopen van niet. -Hoezo?
Het wemelt hier van de wolven. -Wat?
Wolven, wolven die eten.
Nee, maak je geen zorgen. We vinden hem wel.
We moeten hem zoeken. Laten we hem gaan zoeken.
Laten we hem roepen.
Tancredi.
Harder.
Kijk daar. -Schreeuwen.
Harder.
Wacht. Teresa, wacht. -Nee, ik ga ook weg.
Wacht, Teresa. Blijf staan.
Kom, we gaan naar huis. Hij komt wel boven water.
Wat staan jullie te kijken? Moeten jullie niet werken? Vooruit.
Nou?
Wat is er? Is er een probleem?
U hebt me laten schrikken.
Ik dacht dat jij geen angst kende.
Heb je iets te eten?
Gelukkig dat u hier zit. U moest eens weten. Iedereen was naar u op zoek.
Hebt u niets gehoord? We hebben u de hele nacht geroepen.
Ik weet het. -Kom, dan breng ik u thuis.
Nee, ik ga niet meer terug.
Waarom niet? -Omdat ik ontvoerd ben.
Door wie?
Door jou.
Hoe bedoelt u? -Dat je in de problemen zit.
Allereerst moet je dit geheim houden. Omdat wat je hebt gedaan, tegen de wet is.
M'n moeder mag niet weten dat we dit doen.
Maar ze maakt zich zorgen. -Nou en.
Ze is een uitbuitster. Een rotwijf. Ze beschouwt jullie als beesten.
We moeten tegen haar strijden. Ik en jij als...
Als twee ridders.
'O, schone ridder, deugd van oude tijden!
Twee vijanden in liefde en geloof
nog niet bekomen van het strijden en voor hun pijn niet doof
zouden samen naar hun doel rijden langs ravijn en kloof
zonder te weten wat hen te wachten stond.'
Doe me na.
Lieve mama...
Of misschien mamaatje?
Nee, mama is droger.
Ze hebben me ontvoerd. Ik ben in levensgevaar.
Doe een miljard lire in een koffer en zet die op de plek waar deze brief lag.
Alsjeblieft, help me. Je...
liefste...
Tancredi.
Mooi.
Nu moet ik hem met bloed ondertekenen.
Heb je iets scherps? Een naald.
Een mes? -Ik heb een mes.
Daar gaat-ie.
Ik kan het niet.
Doe jij het maar.
Wat u wilt.
Hou op met u en zeg gewoon jij. -Goed.
Zou je het echt doen?
Jij bent gek.
Ik zat te denken...
Zeg...
Kun jij jezelf snijden? Een sneetje.
Zodat we wat bloed hebben. -Natuurlijk.
Zijn ze vanochtend gelegd? -Natuurlijk.
Waar heb je dit gevonden? -In het kippenhok.
Ga nu maar.
Papa, geef me de telefoon.
Dat heeft geen zin. Er is geen bereik. -Ik ga op de brug de carabinieri bellen.
Nee, niet de carabinieri.
We moeten bedenken wat we gaan doen. -We doen niets.
Hoezo niet?
Papa...
Dit heeft hij bedacht. De zoveelste stomme streek.
Zoals toen hij deed alsof hij lepra had of dat verhaal over een vliegtuigongeluk.
We negeren het. Punt uit.
Ja, maar de situatie is nu anders. De boeren doen vreemd.
Ik heb gezegd dat we het negeren.
Dat werd tijd.
Je neemt wel je tijd. Vooruit, klimmen.
Kijk wat ik heb gemaakt.
Helemaal alleen. We gaan hem testen.
Net deed hij het.
Hij is kapot.
We kunnen 'm maken. -Hou 'm maar.
Echt?
Lazzaro, op je knieën.
Ik geef je dit wapen als blijk van onze vriendschap.
Verlies het nooit.
Wat is het?
Een katapult. -Het is het wapen...
waarmee we alle markiezen trotseren.
Wat is het?
Het is het wapen.
Het kan van pas komen als we vertrekken.
Wie van al die mensen zijn je ouders?
Ik weet het niet.
Hoezo weet je dat niet? -Ik heb alleen een oma.
Hoe kan dat? -Zo is het gewoon.
Ik vind het best.
Je hebt tegen me gelogen.
Nee. Hoezo?
Je zei dat je alleen een oma had.
Dat is niet waar.
Je hebt mij.
Het zou me niet verbazen als we halfbroers blijken te zijn. Recht je schouders.
We lijken op elkaar.
Mijn vader was een rokkenjager.
Misschien deed je moeder de was in de rivier...
toen mijn vader daar zijn paard liet drinken.
Hij kwam dichterbij...
Halfbroers.
Kom naar beneden, Lazzaro.
Dit is te gek.
Schiet op.
Vind je het niet leuk?
Het is een greppel. -Hoe kom je erbij?
Het lijkt op de maan.
Hoorde je dat?
Dat is de wolf.
Wat zou hij zeggen? Hij lijkt iemand te roepen.
Hij geeft antwoord. Probeer het ook eens.
Dat meen je niet. Harder.
Toe, gebruik je stem.
Sta je op de uitkijk?
Wanneer zijn we klaar met die bladeren?
Daar is hij.
Waar was je?
Bij de schapen. -De wolf was er.
We hebben 'm gehoord. -Het waren er meer.
Je boft dat je niet bent opgegeten.
Was je 'm gesmeerd om niet te werken?
Morgen moeten we al de tabak doen.
Er is zoveel. -Hoe pakken we het aan?
En jij drukt niet weer je snor, hè?
Waar ga je heen? -Werken.
Heb je gekeken of het geld er lag? -Nog steeds niets. Sorry.
Blijf hier.
Ik moet werken. -En ik dan?
Ach, ga maar.
Misschien kom ik straks. -Alsjeblieft, laat me alleen.
Je staat in mijn zon.
Een halfbroer zou zoiets nooit doen.
De markiezin geeft les. Zijn er kinderen vrij?
Ze zijn hier nodig.
Antonia? Lazzaro is weer betoverd. Ga hem halen.
Hij staat in brand.
Hij is gloeiend heet.
Hij is uitgeput.
Hij heeft koorts.
Hij gaat dood.
Het is afgelopen met hem.
Hij gaat dood.
Stefania, kom. -Ik heb m'n hand verbrand.
Hij is vast langs de gehoornde boom gelopen of hij houdt zich van de domme.
Hij moet naar bed. -Ja, maar welk bed?
Mariù, kan hij hier? -Nee.
Is er een plekje voor Lazzaro?
Wat wil je? Ga weg.
Ik breng hem naar oma.
Stefania!
Er is iets in het bos. Wat is dat?
Wat is het?
Wat is er? -Het is een tractor.
Hekserij. -Een brandend gebouw?
Wat is het? -Een gebouw dat loopt?
Hij die zichzelf goed kent, wordt nederig in zijn eigen aanwezigheid.
En de lof van anderen doet hem geen deugd.
Als ik alle kennis van de wereld had en de barmhartigheid minachtte...
wie zou me dan Gods gratie schenken?
Wie zou oordelen over mijn daden?
Matig het bovenmatige verlangen naar kennis, dat leidt tot afleiding en teleurstelling.'
Hallo?
Nicola?
Teresa?
Slecht. Ik moet het kort houden.
Zeg m'n moeder het geld te geven, anders maken ze me af.
Daar komen ze.
'Maar wat is kennis waard zonder godvrezendheid?
Het is beter een nederige boer te zijn die God dient...
dan een geleerde filosoof die zichzelf verwaarloost...'
Mevrouw de markiezin?
Waarom onderbreek je me?
Is het zo dringend?
Je ziet toch dat we lezen?
Nee, laat maar.
Neem me niet kwalijk.
Hallo?
Hoor je me?
Ik bel over een vermiste jongen.
Een belangrijk iemand, een markies. Het is geen grap.
Echt, hij is ontvoerd.
Hij is ontvoerd. Een markies.
Ik vertel je een verhaal.
Het verhaal van de wolf.
De wolf was oud en nutteloos geworden.
Hij kon niet meer op wilde dieren jagen.
Dus werd hij door de roedel verdreven.
De wolf ging naar de huizen om dieren, kippen en schapen te stelen.
Hij had honger.
De mensen probeerden hem op allerlei manieren te doden.
Zonder succes.
Ze hielden elke nacht de wacht, zetten vallen, strikken....
Het was alsof hij onzichtbaar was...
Met z'n hoevelen wonen jullie hier? -Hier 26, daar 18.
En daar maar acht, want oma woont daar.
En kinderen?
Kinderen zijn kinderen.
Wat een vraag. -Gaan ze naar school?
Welke school?
School...
Dat is voor rijkelui. -Hoezo voor rijke mensen?
Iedereen moet naar school.
De mensen haatten de wolf.
Ze dachten dat hij enorm was, woest.
Ze wisten niet dat hij maar een oude, hongerige wolf was.
We zijn de deelpachters van mevrouw.
Deelpachters? -Van de markiezin.
We zijn eigendom van markiezin de Luna.
Kent u haar niet?
Deelpacht is allang afgeschaft. Nu zijn er contracten, regels, salarissen.
Ze moeten u betalen. -Betalen? Ons?
We hebben altijd schulden.
Doorlopen.
Lopen.
Dames en heren, wachten jullie tot het water uiteensplijt?
Het is gevaarlijk. Ik ben bang.
Er zijn hier doden gevallen.
Eleonora, doe het alsjeblieft voor. Kijk.
Het is veilig. Het is niet diep. Er kan niets gebeuren. Er liggen zakken.
Ze zijn voor alles bang.
Zo ja.
Heel rustig, dan gebeurt er niets.
Er ging een gerucht dat een heilige met de dieren kon praten.
Dat de dieren hem begrepen en gehoorzaamden.
Dus gingen ze op zoek naar hem.
De heilige wilde wel met de wolf praten en hem om een bestand vragen.
En zo ging hij op zoek naar hem.
Mama, waar is Lazzaro?
Ach, mijn meisje... -We moeten hem zoeken.
Opgelet, de deuren gaan open.
Waar gaan we heen? -We gaan nu naar het bureau...
om iedereen te identificeren.
De heilige loopt uren achter elkaar.
Hij liep en liep...
De winter begon.
De heilige was uitgeput.
Hij had het koud en hij had honger.
Maar geen spoor van de wolf.
Hij wist niet dat de wolf ook honger had...
en hem al een tijd op het spoor was.
Plots valt de heilige uitgeput in de sneeuw.
En daar vindt de wolf hem.
De wolf nadert hem, scherpt zijn nagels...
toont z'n tanden, klaar om hem te verslinden...
maar hij ruikt een onbekende geur en stopt.
Hij snuffelt nog eens.
Wat is dat toch voor lucht?
De geur van een goede man.
Wat mooi. Kijk.
Kom kijken.
Dat nemen we zeker mee.
Goed.
Hé, sta stil, anders zul je het berouwen.
Wie ben jij?
Geen beweging. -Ik...
zoek de anderen.
Tancredi, de baas. -De baas?
En die baas, is hij er?
Nee.
Hebben jullie afgesproken? -Ik dacht van niet.
Kennen jullie elkaar? -Ja.
Het is mijn broer.
Eigenlijk halfbroer.
En jullie?
Wij?
Wij zijn verhuizers. -Precies.
We werken voor de baas. We hebben de sleutels.
We moeten alles verhuizen.
Zijn ze verhuisd? -Al een tijd geleden.
Kunt u me zeggen waarheen?
Dat weten we wel... -Maar dat kunnen we niet zeggen.
Vanwege de privacy. -Yes, good. Privacy.
Dat is zwaar.
Kan ik helpen?
Ja, misschien. Doe jij het maar.
Ik heb last van m'n rug. Toe maar.
Wel op eigen risico, hè? Je bent niet verzekerd.
Ga je gang.
Lopen.
Nemen jullie dit ook mee? Het bestek.
Daar is het. -Ja, natuurlijk.
Dat moet ook mee.
Geef dat eens aan.
Dat.
Voorzichtig, dat is kwetsbaar.
Goed zo. Kom.
Dat ook.
Ik heb dit nog gepakt.
Heel goed, een pan, komt altijd van pas.
Tot ziens.
Als jullie Tancredi zien, kunnen jullie dan zeggen...
dat ik koorts had? -Doen we.
En dat het me spijt. -Mij ook. Dag.
Waar gaan jullie heen? -Naar de stad.
Sorry.
Kan ik meerijden? -Hoe dan?
Drie voorin is verboden. En achterin zit vol.
Zo ver is het niet. Kijk. -Toch wel...
Kijk, je neemt die weg.
En dan loop je alsmaar rechtdoor.
We beginnen met de eerste klus.
Een olijfgaard van 7000 bomen in goede staat, gemiddelde grootte.
En de prijs...
De startprijs ligt best hoog. Dat is niet slecht.
4 euro voor een krat olijven. Kom op, dit is mooi werk.
Kom op, wie doet het voor minder?
3,50. -Nee, kom op.
Dat is te veel.
2,50!
Dat kan toch wel beter?
Het is niet vermoeiend. Het land is vlak.
Een mooie kans.
Nogmaals, een mooie kans.
2 euro.
1 euro.
1 euro. Bravo.
Hoe heet je?
Je naam. -Silvana.
Stap maar in.
Neem een voorbeeld aan haar. Zo krijg je werk.
Volg haar voorbeeld.
We gaan verder met het volgende... -Nicola?
Ga terug naar de anderen.
Voor dit werk moet je gespecialiseerd zijn.
Het is chemisch werk. Onkruid verdelgen.
De startprijs...
Nicola, ik ben het. Lazzaro.
Lazzaro uit Inviolata.
Ga weg, vooruit.
Ga weg.
Waar is het geld? Zeg op.
Dat ligt niet hier. Ik ben niet gek.
Het geld staat op de bank.
Hoe is hij hier gekomen? -Lopend.
Pak hem.
Geef het geld of we maken hem af.
Nou en? Ik ken hem niet. Het is geen familie. Doe maar.
Maak 'm maar af.
Doe dan.
Ga je de chips stelen? -Hou je bek.
Ze zijn over de datum.
Stap in.
Klim erin.
Het werd tijd. -Ja, ik weet het.
Wegwezen.
Weten jullie waar Tancredi woont?
Dat mogen we niet zeggen. En nu wegwezen.
Hou op met je schatje. Ik heb het ijskoud.
Dat komt door de sneeuw.
Lazzaro...
Lazzaro, ben jij het?
Natuurlijk, jij kent alle arme sloebers.
Mijn God, ben ik gek geworden?
Pippo!
Heb je gezien wie dat is?
Hoe is het mogelijk? Hij is niks veranderd.
Maar jij bent...
Mijn God.
Op je knieën.
Ik zei: op je knieën.
Dat is een bevel. Knielen.
Wat doe je, Antonia?
Zo is het genoeg.
Jullie hebben elkaar gedag gezegd. Nu naar huis.
Dag, dinges. Lassero. Het ga je goed.
'Lazzaro.' -Nee, hij gaat met ons mee.
Wat? -Jij komt toch met ons mee?
Natuurlijk.
Hij moet opwarmen.
Je hebt het toch koud?
Een beetje wel.
Geef hem je jas. Vooruit.
Kom.
Mama, papa, Catirre...
Kijk wie er is.
Zeggen jullie niets?
Hij was toch dood? -Alsof je een spook ziet.
Inderdaad, een spook. -Nee, het is Lazzaro, in levenden lijve.
Ben jij de duivel?
Heb je eten meegebracht?
Niet veel, een snack.
Chips. Hier.
We hebben nu een mond extra te voeden.
Eet de duivel dan ook?
Helaas wel.
Zal ik helpen? -Laat me. Ga weg. Ga weg.
Hier.
Ik heb geen honger. -Zie je, spoken eten niet.
Pas dit eens.
Bedankt.
En Tancredi?
Waarom heeft iedereen Inviolata verlaten?
HET GROTE BEDROG
'Schandaal in de tabakswereld: Het grote bedrog
Moderne slavernij. 54 boeren gedwongen te werken zonder geld te zien.
Alfonsina de Luna, koningin van de sigaret, is gistermiddag gearresteerd in Inviolata...
dat na een overstroming geïsoleerd ligt.
De aanklacht luidt: criminele organisatie...
faillissementsfraude, ernstige fraude, belastingontduiking...
illegale handel in tabak en het tot slaaf maken van 54 boeren...
waaronder vrouwen en kinderen.' -Een groot bedrog.
'Een groot bedrog...
om deze mensen de vooruitgang te ontzeggen, voor niets te laten werken...
en te laten wonen in krotten.
Er is een schadevergoeding geëist voor de boeren die nu ergens veilig zitten.'
Lazzaro...
Natuurlijk, mama.
Als hij wil blijven, moet hij werken. Ook al is hij een spook, hij moet werken.
Natuurlijk, mama.
Wat kan hij doen? -Geen idee.
Met zo'n eerlijk gezicht vinden we wel iets. -Ik hoop het.
Alstublieft.
Ik ben wanhopig. -Ik heb nee gezegd. Genoeg.
Het is een zeldzaam object.
Straks word ik gecontroleerd en wat dan?
Heb je het gelezen? -Dat kan ik niet.
Ze kan niet lezen.
Zonder certificaat van oorsprong kan ik niets.
Zelfs al is het 200 of 300 euro waard. Misschien is het gestolen.
Ik heb hem meegebracht.
Hij kan getuigen. -Misschien spelen jullie onder één hoedje.
Kijk wat een eerlijk gezicht.
Alstublieft, ik smeek u.
Ik heb nee gezegd. Ga weg.
Ga weg, armoedzaaier.
Wat een ezel.
Zo behandelt u een vrouw niet.
Ik roep de politie.
Wie is dat? Je handlangster?
Blijf van me af. -Sukkel.
Heb je je bezeerd?
Ik heb erger meegemaakt.
Wat is er gebeurd?
Ik moet dit waardevolle object verkopen...
Al is het 100 euro waard, ik wil het niet.
Zeg van wie dit is geweest.
Van de markiezin Alfonsina de Luna.
De koningin van de sigaret?
Ja. -Ze was beroemd, hè?
Logisch, na alles wat ze heeft gedaan. -Jammer voor jou.
Bedankt dat u zo aardig bent.
We vinden wel een andere koper.
Luister...
Misschien kan ik iets voor je doen.
Ik kan het van je kopen.
20 euro?
Dat is niet veel. Dit...
Dit is van onschatbare waarde.
Minstens 50.
Zullen we 30 doen?
30 euro?
Goed. Bedankt.
Zal ik 'm inpakken? -Graag.
Sorry, mevrouw,
maar 't certificaat van oorsprong... -Laat maar.
Dat zeg ik niet voor mezelf. -Ik vertrouw haar.
Voor professionals is het belangrijk om dit certificaat te hebben.
Het is wel goed. -Komt u kijken...
Alstublieft.
Weet u het zeker?
Hartelijk dank en veel succes.
Dag.
We verdienen wel een biertje.
Heb je bier? -Ja, 2 euro.
Ben jij gek geworden? 1 euro is al te veel.
Openmaken? -Ja.
Dat hadden we toch aan die mevrouw gegeven?
Zie je?
Dat is magie.
Kom we gaan.
Verzamel het vuil en verbrand het.
Morgen gaan we naar Noord. Zo'n mooi object verkoopt goed.
En snel.
Ik wil Lazzaro niet meer meenemen.
Hoezo? Het ging zo goed met hem.
Ik heb niks aan hem. -Niet te geloven.
Wat ben je toch wispelturig. Je zei dat hij van pas kwam.
En nu zeg ik dat ik niets aan hem heb. Die vrouw tuinde erin vanwege mij.
Wij gaan, hij blijft hier.
Goed.
Hij brengt ongeluk.
Stuur hem weg. Hij kan niks. -Genoeg. Wat moet ik doen?
Hem op straat zetten?
Stuur hem gewoon weg.
Aardappels?
Waar heb je die gevonden?
Ze groeien bij de muur.
Kom.
Kun je dat ook eten? -Ja, dat is muurkruid.
Dat bak je met knoflook. Net als wilde chicorei.
Die daar. -Welke?
Is dat chicorei? En dat kun je eten?
Dat eet je niet, hè? -Nee, dat niet.
Dat is onkruid. Maar dat daar is wolkruid. Dat moet je koken.
Ongelooflijk.
En die. Kijk, die gele.
Dat is wilde peen, maar die moet nog groeien.
Wilde peen? Maar dat spul groeit hier allemaal voor niks.
Als we dat hadden geweten.
Alsof we op een schat lopen.
Kom mee.
Wat een vondst. -Alsof hij warm water heeft ontdekt.
Lekker, hè?
Heel lekker. -Inderdaad.
Pas op, het is heet.
Sorry...
maar jullie hebben nooit gezegd dat er hier eetbare dingen groeien.
Gewoon om te plukken.
We hebben zo veel geplukt. -Genoeg.
Ik heb m'n hele leven al hard gewerkt. -Ja, ja.
Ik raap zelfs geen ui meer, doe het zelf. -Oké, oké.
Maar we zouden er geld mee kunnen verdienen.
We kunnen bosjes uien maken en die op de markt verkopen.
Inderdaad. -Ga je gang, zou ik zeggen.
Wij houden je niet tegen. -We helpen ook niet.
Nee, we helpen niet. -Oké, oké.
Ik doe het wel alleen.
Een beetje olie? -Ja, een scheutje, schat.
Wat is dat?
Wat een sukkel ben jij.
Niet te geloven.
Wat is er met jou?
Zit je vast?
Zo. Kun je lopen?
Ercole!
Waar zit je?
Ercole!
Ercole, kom.
Vooruit.
Kom hier.
Goed zo, eindelijk.
Tancredi?
Tancredi, ik ben het.
Herken je me?
Kijk.
Jij?
Ja.
Je bent niet ouder geworden. Ben jij het?
Je broer.
Je halfbroer.
Ik heb je gevonden.
Ik heb hem gevonden.
Ik heb hem gevonden. Kijk.
Waar ben je al die tijd geweest?
Waarom was je verdwenen?
Ik heb je overal gezocht. Ik had koorts.
Koorts?
Leugenaar.
Ik plaag je.
Het was een grapje.
Laten we het vieren. Kom.
We gaan plezier maken.
Kom.
Dag, ingenieur.
Dit is het project.
Wie is hij?
Hij is mijn mascotte.
Weet je wat dit is? Inviolata.
Kijk.
Dit...
is de dam en dat is de centrale.
Wacht hier. Wij moeten iets regelen.
Let op de hond.
Een sigaret. -Wat gaan jullie doen?
Zorgen dat we geld krijgen. -Meneer de Luna.
Niet roken.
Wat een sukkel. -Je gaat naar de gevangenis.
Je hebt mijn tijd verspild met je praatjes over je eigendommen.
Jouw eigendommen. -En jij geloofde ze.
Ellendeling. Paljas.
Pak je wapen. Verdedig me. -Stuk stront.
Heb je je pijn gedaan? -Nee.
Hij heeft niets.
Weet je wat jullie twee zijn?
Een parodie.
Gaat het?
Ja, hoor.
Ik haal koffie.
Antonia?
U...
Jij...
Hij heeft je gevonden.
Wie is dat nu weer?
Ik wil niet nog een mond om te voeden.
Wie is die gek?
Wie ben jij?
Wie mag jij zijn? -Ik?
Ik ben degene van het portret.
Dat portret?
Ja.
Dat hebben we gevonden.
Pippo!
Dat hebben we gevonden. Weet jij nog waar?
Dat schilderij.
Bij het vuilnis. -Bij het vuilnis?
Wou je het kopen?
Wie is dat? -Niemand, mama.
Ik vertel het later wel.
Ben ik ook welkom? -Stefania, eindelijk.
Pippo, wat doe je nou?
Wacht, blijf staan.
Geef maar.
Dat?
Dat hebben we gevonden.
Een kleine maan.
Ze geven antwoord.
Stefania, kom naar huis. -Nee.
Naar huis.
Ik heb het al duizend keer gezegd: naar huis.
Nee, mama. Ik blijf.
M'n beste gastheren en gastvrouwen, ik ga.
We praten thuis verder.
Het is laat. Ik moet gaan.
Maar doe me het genoegen en kom morgen bij mij lunchen.
Lunchen? Graag.
Dat is niet nodig. -Ik sta erop.
Ik geef jullie mijn visitekaartje.
Ik schrijf het hier wel op.
Goed. Hoe laat willen jullie eten?
Om één uur?
Half twee.
Wees op tijd.
Ercole...
Zouden jullie je wel iets netter willen kleden? Mijn vrouw is er ook.
Op zijn paasbest is niet nodig, maar het is een officiële uitnodiging...
in een gerespecteerd huis.
Ridder.
Mooi. -Prachtig.
Perfect. -En ik?
Mooi, Pippo.
Dit is een belangrijke gelegenheid.
Je haar moet wel goed zitten.
Kijk hoe mooi hij is.
Ja, zo kan-ie wel.
Net een prins.
Is iedereen zover?
We gaan.
Wat nemen we mee? We kunnen niet met lege handen komen.
Niets meebrengen is niet netjes. -Wat willen jullie meebrengen?
Het zijn markiezen, die hebben alles. -We kunnen gebak meenemen.
Taart, soesjes. -Wat nog meer?
Koekjes, cakes. -Ik wil schuimgebak.
Alles is lekker.
Chocoladesoesjes met slagroom. -Nougat.
Ja. -Berlinerbollen.
Puddingbroodjes...
Waar halen we dat? -Bij de banketbakker.
We gaan het kopen.
We moeten het beste halen. Ze zijn verwend.
Goedendag. -Goedendag.
Twee met crème. -Drie.
Wat is dat? -En die met fruit.
Vijf.
Tiramisu. -Vier roomsoezen.
Soesjes. -Cannoli.
Voorzichtig. -Tien van die met chocolade.
Die met chocoladestukjes. -Nee, genoeg.
Rumgebakjes. -Voor één keer.
Dat wordt dan 81,46 euro. Doe maar 81 euro.
81 euro? Is dit een juwelier?
De prijzen staan erbij, meneer.
Dit is alles wat we hebben: 50 euro.
Kom nou, Antonia. 50 euro. -Laat me.
Wat doe je? Dansen?
Nummer drie. We zijn er.
Kom. -Wacht even.
Hoe laat is het?
13:24 uur.
We moeten wachten. We zijn te vroeg. -Hij had half twee gezegd.
Ik had wel iets beters verwacht.
Het moet gestuukt worden. -Hoe laat is het?
Nog steeds 13:24 uur.
Pas op.
De markiezin.
De Luna!
Ze wonen hier.
Ja?
Wat willen jullie? -We zijn uitgenodigd.
Uitgenodigd?
We hebben niets nodig. Bedankt.
Teresa?
Teresa, herken je me niet? Ik ben Antonia uit Inviolata.
Nee, sorry.
Wie heeft jullie uitgenodigd. Hij?
Ja, voor de lunch. -Om half twee.
Om half twee stipt, zei hij. -Oké.
Wacht maar even hier. Ik kom zo terug.
Laat me met rust.
Het moet een vergissing zijn. Hij heeft jullie niet uitgenodigd.
Wat een schoft. -Help me met de trap.
Hij is het gewoon vergeten!
Aardige gast hoor.
Sorry. -Wacht.
Kunnen jullie even komen?
Het was een grap.
Kom.
Sorry.
Ik wil jullie iets vragen.
Een gunst. -Ja?
Ik weet niet hoe ik het moet zeggen... -Vooruit met de geit.
We zitten in een moeilijke situatie.
Tragisch zelfs.
Ik zag dat jullie een pakje hadden.
Wat is het? -Gebak.
O, gebak.
Van goede kwaliteit?
Jazeker. -We hebben de lekkerste uitgezocht.
Ik herkende het papier.
Kunnen jullie ze hier laten? -Nee.
Ze waren duur. -Natuurlijk kan dat.
Natuurlijk.
Bedankt. Ik sta sprakeloos.
Tot ziens.
Hoe heeft het zo ver kunnen komen?
Willen jullie dat weten? -Ja, vertel op.
Willen jullie het echt weten? De bank.
Het is een monster.
Ze hebben ons alles afgenomen. Alles.
Mooi zo. -Nu hebben we niets meer.
De bank. -Het zijn bedriegers.
Het grote bedrog.
Dat is iets anders, Lazzaro.
Dat is wat de markiezin ons had verzwegen, omdat ze ons in onwetendheid hield.
Iedereen gebruikte ons.
Rustig.
Rotbak.
Kapot. Hij start niet meer.
Vind je het mooi?
Wil je erheen?
Ja. -Dan gaan we luisteren.
Kom allemaal.
Toe.
We gaan luisteren. -Naar wat?
Waar ga je heen? Nee. -Vijf minuten.
Vijf minuten.
We moeten de wagen duwen.
We moeten naar huis. Het is ver.
Het is mooi.
U kunt niet blijven. U moet gaan.
Dit is een privémis. Alstublieft, ga weg.
We luisteren alleen.
Een andere keer. Alstublieft, gaat u weg.
We storen niemand.
Jij ook.
Ga weg.
Carlo, opnieuw.
Speel verder.
Waar gaat hij heen?
Hij verdwijnt.
De muziek gaat weg.
Doe de deur dicht.
Pauze.
Als we steeds stoppen, komen we er nooit.
Horen jullie dat? -Wat?
Die muziek. -Waar komt die vandaan?
De muziek. -De mooie muziek.
Die volgt ons.
In de lucht.
Hoor de muziek. -Vooruit, we gaan.
Herinner jij je Inviolata nog? -Nee, ik was te klein.
Als Inviolata verlaten is, waarom gaan we dan niet terug? We nemen het in.
We hebben zelfs de sleutels nog. -Dat kan niet. Het is niet van ons.
Altijd zeg je dat jullie het hebben opgebouwd met bloed, zweet en tranen.
We gaan het bezetten. Zonder baas.
Zonder baas? -Pauze.
Dat zou geweldig zijn.
Die muziek brengt je hoofd op hol.
We gaan. Wat doe je daar? Kom op.
Kom.
Laat hem maar.
Het was een tegenslag voor hem.
We gaan. Lopen.
Hij komt vanzelf.
Wil je terug naar Inviolata? -Absoluut. Zou jij dat niet leuk vinden?
Hij wil terug naar het platteland. Op het land werken.
Leeg je zakken.
Laat maar, ik doe wel open. De andere deur.
Sorry, dat gebeurt de hele tijd.
Hij is weer kapot. -Het spijt me.
Bij het minste of geringste gaat het af. Een muntje in je zak en hij blokkeert.
Goed, ik heb een identiteitsbewijs nodig.
Trek een nummertje. -Ga in de rij staan.
U moet een nummertje trekken en wachten.
Sorry, wat bedoelt u?
Ik zei dat de deur om niets blokkeert. Een muntje of een sleutel...
Hebt u iets in uw zak? -Ja.
Hebt u iets bij zich? -Ja.
Een pistool. -Ik heb het gezien.
In zijn achterzak.
Hebt u een wapen?
Ja.
Meneer, geweld is niet nodig.
Blijft u rustig.
We hebben hier niets.
De kluisdeuren werken automatisch.
We kunnen ze niet meer openen.
Kunnen we iets voor u doen? -Wat wilt u?
Kunt u alstublieft alles teruggeven aan Tancredi...
de markies de Luna, alles wat van hem is.
Ja.
Dat kan. Kunt u zijn naam herhalen?
Hij heet markies Tancredi de Luna.
De baas van Inviolata.
Ik check meteen of hij een klant van ons is.
Schoft. -Waar haal je het lef vandaan?
Kruip terug in je hol. -Stuk stront.
Mensen zo bang maken.
Ik heb vier kinderen, maar ik beroof geen mensen.
Schoft.
Kijk, hij wilde schieten met een katapult. -Dief.
Genoeg.
Hou op.
Mensen, rustig.
Hou op. Iedereen opzij.
Straks maken jullie hem dood.
Rustig.